Donkere wolken boven het Belgisch voetbal

Je kan er niet naast kijken of horen : Via vrijwel alle media worden we overspoeld door berichtgeving over malafide feiten die zich gedurende jaren hebben afgespeeld in het Belgische voetbalgebeuren.
Overtalrijke namen van clubs, trainers, spelers, managers, bestuursleden ja zelfs van scheidsrechters doen de ronde in dit vreemde verhaal en het heeft er alle schijn van dat deze zaak nog niet van vandaag op morgen is proper geveegd.
De donkere wolken kunnen we dan ook beter wijzigen in een ware tsunami.
Vele vraagtekens rijzen de kop op en er zullen er wellicht nog veel volgen.
Het is echter ontegensprekelijk nuttig, ja zelfs noodzakelijk dat deze zeer uitgebreide materie voor eens en altijd wordt uitgeklaard.
Gelukkig maar dat de entiteit waar onze groen-witte club deel van uitmaakt, niet in opspraak komt, al zou dat ons zeer verwonderen, want het  ganse gebeuren draait gewoon om geld. Veel geld zelfs. Gezien onze competities en matchen op puur amusement draaien is deze materie helemaal niet op ons van toepassing. Alhoewel ?! Helemaal vrij van zonden zullen we misschien nooit zijn. In de loop van ons bestaan werden we al wel eens geconfronteerd met praktijken die wat afweken van een gewoon wedstrijdverloop.
Ook Hoekske Sport kreeg een deel van deze koek. In de allerlaatste en beslissende wedstrijd die een eerste titel meebracht voor onze invallers, werden we gecontacteerd door de tegenstander om een gift in natura (traktatie voor de bezoekende spelers) te overwegen. In ruil daarvoor zou er onze groentjes weinig of niets in de weg worden gelegd om een zege en tevens een kampioenentitel te behalen.
Groen-wit ging hier echter niet op in en behaalde zonder beloftes ook de overwinning en dus de titel.
Dit verloop was echter niet zo vreemd want voor zover we vermoeden werd deze tactiek al wel eens meer toegepast. De eerlijkheid dient ons tevens te melden dat Hoekske Sport In dit verhaal meeging. Zo beloofden we een bevriende club een traditioneel geschenk (vaatje Campina) zo ze er in slaagde om een concurrent de puntjes te ontfutselen, hetgeen ons dicht bij een (eerste) titel zou brengen.
Het gebaar leverde zijn vruchten op want de benaderde club behaalde de overwinning. Zelfde avond trokken we met een groepje, waaronder enkele supporters, naar Ginderbuiten om ons aan de belofte te houden.
Deze feiten werden gezien als aanmoedigingsgebaren en werden dan ook nooit veroordeeld.
Vergeleken met de feiten die zich nu in vraag stellen bij de Belgische Voetbalbond waren onze acties zelfs minder dan kleine voetnoten.
Genoeg daarover echter en laten we de gebeurtenissen maar eens gewoon afwachten. 
Geen activiteit in het Deliasstadion door een forfait van tegenstander Claridge. 
Blijkbaar had de tegenstander of tenminste enkelen onder hen andere plannen en verkozen ze om uit het bekergebeuren te stappen.
Vermoedelijk zal niemand uit onze groen-witte entourage treurig zijn om het doorstoten naar de volgende ronde maar anderzijds hadden we liever een zege gezien op het veld. Al was het ook al om de verdienste te onderstrepen een ploeg te hebben geklopt die al jaren een knap palmares had behaald in het bekergebeuren.
Hoe dan ook de volgende wedstrijd (16 februari 2019) is een feit. Van de inactiviteit profiteerden velen onder ons om richting Donk te kiezen voor het treffen van de plaatselijke club tegen co-leider Bosvlinders (zie foto).
De eerlijkheid dient ons toe te geven dat we niet zo veel wijzer zijn geworden van de sterkte van onze opponent. De Hessie leek ons geen volwaardige tegenstand te kunnen bieden waarschijnlijk door de afwezigheid – al dan niet met opzet – van enkele hoofdtenoren. Zonder afbreuk te doen aan de prestatie van de thuisploeg was de uitslag (4-0) geen reden om met een gerust hart de match van het ogenblik (10/11) aan te vatten. Maar daarover later meer.