Historische voetbalonderbreking

Al sedert bijna een jaar laten de wedstrijden op zich wachten. Een nooit geziene stop in de voetbalwereld !!!

Vanzelfsprekend zijn in het verleden ook onderbrekingen geweest maar die hadden dan een totaal andere oorzaak. Meestal het gevolg van een winterprik die de velden hard en/of onbespeelbaar maakten maar ook tijdens de warme zomermaanden was er al eens een stop, maar dan omwille van de hitte die het onze voetballers niet makkelijk maakten. Dit laatste gebeurde voor onze kleuren dan wel in een lang voorbije periode.

In onze archieven vonden we de periode terug die naar onze mening het langst heeft geduurd qua uitsteltijd. We schrijven begin februari 1979. Na de winter maakten we ons op om stilaan opnieuw aan een volgende competitie te beginnen. Destijds nog aan de normale zomercompetities. Maar voor het zover was dienden eerst nog de eerste wedstrijden te worden betwist in het kader van de “ Beker van de gemeente Mol “ en de matchen voor de “Beker van het gewest “. Die betwistingen vonden steeds plaats in de eindperiode van de winter en verder tijdens de prille lenteweken. Maar ditmaal beslisten de weergoden er anders over. Een wekenlange duurtijd van een zogenaamde “ kwakkel-winterweer “ teisterde het voetbalprogramma en diende er telkens opnieuw uitstel afgekondigd. Nochtans gaf ons het ietwat zachtere weer ietwat hoop in het midden van de week, maar naar het weekeinde toe was het opnieuw prijs.

De weken van uitstel konden echter niet verhinderen dat zowel beker- als competitiematchen toch volledig konden worden afgewerkt.

Enkele jaren tevoren konden we het meemaken dat de sneeuw die er al enkele dagen lag, tijdens de zaterdag begon te smelten. De matchen voorzien ter voorbereiding van het nakende seizoen werden echter niet uitgesteld. De invallers begonnen er aan met een ontmoeting tegen het Limburgse “Quatre Bras” (Leopoldsburg). Na de wedstrijd was het veld herschapen in een reusachtige modderpoel. Het belette niettemin dat de ref de bekermatch van nummer één liet doorgaan met het gevolg dat de modderpoel bijna veranderde in een gevaarlijk moeras, met slijkgevolgen die niet te overzien waren. Onze hooftenoren waren nu echt geen slijkduivels en dit zal er wel mee te maken gehad hebben dat een smadelijke nederlaag werd geleden (Hoekske – Zilverzand (Sibelco) : 2-5 beker van Mol).

Onnodig om tevens te vermelden dat het veld toen zelfs te slecht was om paarden te laten opdraven.

Gelukkig is het de laatste jaren niet meer zo erg. Het terrein kende nog wel eens moeilijke tijden maar dat was niet altijd te wijten aan het winterweer.

Nu het stilaan tijd wordt om opnieuw de dagen te zien lengen, beginnen meer en meer de kriebels op te steken. Zeker nu we met een ellenlange periode van inactiviteit te maken hebben gekregen.

We hebben het tot vervelens toe gehad over de absurde omstandigheden, te wijten aan een nooit geziene maar onzichtbare vijand, we kunnen er dan ook niet veel woorden meer aan besteden. Alle ogen zijn nu gericht op een lang verwacht middel dat men vaccinatie pleegt te noemen. Laten we nu eindelijk denken dat we door dit hopelijk  wondermiddel weer zicht krijgen op een normaal leven en dit mag dan zeker ook zo zijn in onze geliefde voetbalwereld.

Het is meer dan ooit de hoogste tijd om terug te beginnen aan iets wat we al zo lang hebben moeten missen.

Op de foto : 16 januari : het besneeuwde deliasstadion.