Seizoen 20/21 al afgeblazen vòòr de start.

Er zijn beslist heel wat leukere titels om een rapportje aan te vangen.

Zopas besliste de Belgische voetbalband (sectie Vlaanderen) om de plannen voor de competitie 2020/2021 voorgoed op te bergen. Gezien onze bestuursmensen de decreten volgen van voormelde instantie, zullen ook wij noodgedwongen het terrein voor lange tijd verder moeten verlaten.

Wie had zoiets ooit durven denken. Zeker niet onze stichters die in de periode 1667, 1968 onze vereniging ten doop hielden. Zeker ook niet de honderden supporters die nieuwgierig maar ook enthousiast toekeken hoe de groentjes de allereerste serieuze test ondergingen tegen het gerenommeerde Witgoorse veteranenteam. Zeker ook niet onze bestuursleden, spelers of talrijke supporters die we steeds opnieuw in grote getallen mogen verwelkomen in de Bremstraat.

En dat in een toestand waarin we slechts een fractie aan speeldagen opnieuw hadden mogen proberen, nauwelijks voldoende om een behoorlijk ritme op te bouwen.

Gelukkig was er voor nummer één geen noemenswaardig belang aan gekoppeld en deed nummer twee een knappe zet door het behoud veilig te stellen.

Wat nu voor de toekomst ? Het heeft er alle schijn van dat we slechts kunnen hopen om terug de shoes aan te binden wanneer onze plaatselijke kermis achter de rug is (?) of wanneer we onze jaarlijkse “Kanisjotski-activiteiten” weer hebben ingericht.

Het zal dan de periode moeten worden dat we onze kantine in volle glorie zullen kunnen terugzien en dat onze terreinverzorgers volop in de weer zullen zijn om het terrein in perfecte staat te brengen (zie foto’s).

Intussen blijft er voor ons alleen de trieste mare om al onze aanhangers, ondanks het godverdommese misbaksel, een leuk karnavalverlof, een zalige paasvakantie en ook al een deugddoende zomervakantie toe te wensen. Niemand kon ooit in zijn stoutste dromen vermoeden dat een tijd zou komen dat deze wensen zo vroeg op het jaar zouden  opdoemen.

Zeker niet in de tijd dat de nieuwjaarswensen nog maar pas de lucht uit zijn. 

Hoe dan ook, laat ons nu maar stellig hopen dat er betere tijden zullen opkomen en dan nu maar vooral uitkijken naar de instanties die zich - soms zelfs belangloos – inzetten voor een betere (lees gezondere) wereld.

Aan al onze geliefde aanhangers : verlies de moed niet en zie de toekomst met positieve gedachten tegemoet.

We sluiten vandaag graag af met de lieve woordjes van een dierbare nonnenzuster uit een ver verleden :

“”” Vaert wel, ende levet scone . “””

Op de foto : lijnen trekken door de jaren : Jean Cuypers anno 1970 en Willy Geboers anno 1913.