Eindelijk een nederlaag voor corona

Zo wat ongeveer 270 dagen geleden was er die laatste wedstijd van het vorige seizoen. Een gelijkspel in het Retiese Schoonbroek was het laatste wapenfeit waarvan melding diende gemaakt.

Onherroepelijk ging de poort dicht en dit op nauwelijks een kleine tel van het einde van seizoen 2019/2020.

Hoe het verhaal zich verder ontwikkelde is voldoende gekend en het werd een meedogenloze stopzetting, zoals we die in het verleden nooit hebben gekend en hopelijk in de toekomst ook nooit meer dienen mee te maken.

Door het abrupt einde werd het seizoen niet helemaal afgewerkt en is het de geschiedenis ingegaan als een geamputeerde competitie.

Alleen ons terrein in de Bremstraat profiteerde van de situatie om opnieuw dat frisgroene kleurtje te ontwikkelen, ditmaal echter vergezeld van lieflijke bloemekens (zie foto).

Maar na een hele boel inspanningen van eenieder werd het verdomde virus in zijn opgang gestopt en kreeg het uiteindelijk, langzaam maar zeker een zware klap te verwerken. Een nederlaag betekent echter geen winst in de oorlog en blijft het noodzakelijk om voorzichtig te blijven. De vrees voor een heropflakkering of voor het ontstaan van nieuwe vijanden, de zogenaamde varianten, is er nog altijd.

Niettemin komt er opnieuw ruimte voor het denkbeeld van het normale leven en ook voor onze vereniging is er opnieuw hoop. En deze hoop vertaalt zich in het terug aanbinden van de voetbalshoes en met frisse en overtuigende moed de weg op de voetbalvelden weer op te zoeken.

En we vliegen er meteen stevig in. Vanaf 10 juli tot einde augustus staan er al heel wat (vrienden)wedstrijden op het programma.

Het kan tellen als voorbereiding op onze volgende competitie.

Naast onze eigen groenhemden ontmoeten we twee andere eersteklassers.

Red Star en Donk hadden misschien een minder geslaagd seizoen maar beide clubs slaagden er uiteindelijk in om zich in de hoogste reeks te handhaven.

Tenminste als we ons mogen baseren op de laatst gekende stand. En in deze stand zien we in tweede afdeling, de vereniging W.Spin, op de tweede plaats prijken. Het is dus zeker wel mogelijk dat ook de Desselaars onze hoofdtenoren zullen vervoegen. Eerder hadden zij reeds hun sporen verdiend in eerste afdeling en slaagden zij er zelfs in om ooit op de hoogste trede plaats te nemen.

En wat dan met dat andere team. De boys van de Steenweg is de ploeg die het meest aantal levensjaren op de teller hebben staan. Op deze stek laten zij Hoekske sport enkele plekken achter hen.

Als we ons opnieuw mogen baseren op de laatst gekende klassering, zijn zij het die de titel van vice-kampioen in derde klasse hebben bemachtigd, wat uiteraard een plaats in tweede afdeling zal opleveren.

Onze buren van Red Star voorstellen is niet nodig. Wanneer we vanuit onze kantine de baan naar het Zilvermeer oversteken zijn we aanbeland aan het terrein achter de Vleminckloop, waar de roodhemden sinds vele jaren hun vaste stek hebben.

Na een periode van bijzonder knappe resultaten met titels tot gevolg, vielen ze wat terug maar uiteindelijk veroverden ze opnieuw een vaste stelling in de reeks van onze hoofdtenoren. We gaan hen zeker nog meermaals terug zien en we kunnen met zekerheid stellen dat velen onder ons (en ook onder hen), nu al uitzien naar de aanlokkelijke competitietreffens tussen beide elftallen.

Tenslotte is er ook nog Donk Sport. Eveneens een elftal dat ons niet vreemd is. Vorig seizoen was het even moeilijk maar het jaar tevoren waren ze één van de smaakmakers. Zonder twijfel een geschikte partner voor een voorbereidende partij.

Ver moeten we ze dus niet gaan zoeken want al onze tegenstanders zijn buren met misschien een (kleine) uitzondering voor de Desselse club.

Eindelijk en dit na vele lastige maanden kunnen we opnieuw het terrein op en zien we met veel plezier onze talrijke aanhangers terug in de Bremstraat of aan een terrein in de omgeving.

Op de foto : het terrein bedekt met gele boterbloemetjes. Een lieflijk tafereel dat ons deed hopen op betere tijden.

Boterbloementerrein