GROEN-WIT OPNIEUW IN VOOR- EN TEGENSPOED

Maandag 18 april 2022 -   Paasmaandag

Het is stil in de Bremstraat. Niet te geloven dat de omgeving van het Deliasstadion zo maar kort geleden, danig uit zijn voegen barstte. Er blijft niet veel van over.

Slechts enkele fel gekleurde papieren snippertjes liggen nog te blinken in de late avondzon. Een tweetal donkere bosvogels hebben nog wat voedselresten opgespoord waaraan ze zich nog wat kunnen te goed doen. Wat echter opvalt zijn de grote eiken reuzen op de zuidflank die zich in een korte tijdspanne opnieuw hebben voorzien van een bruin bladerdek. Nog niet in volle bloei maar dat komt wel. Hier en daar priemen de eerste gele en witte bloempjes al boven het groene gras uit. De lente is volop terug.

Over de afgelopen succesvolle gebeurtenissen komen we mogelijk in een later rapport nog terug. Het was zonder meer nog maar eens een unieke beleving in de Bremstraat en zonder twijfel de climax van seizoen 2021/2022.

Maar zoals we al enkele malen jammer genoeg mochten ondervinden, liggen geluk en tegenslag soms dicht bij elkaar. En ook bij deze illustere ogenblikken werd de vreugde toch weer gedempt. Op 23 april laatstleden overleed Elise Hannes in het wzc Ten Hove.

Elise is de vrouw van Jef Swinnen, de moeder van Danny en de grootmoeder van Christoph.

Sedert enkele jaren was zij onderhevig aan een achteruitgang die blijkbaar niet meer te stoppen viel. Jef besloot dan ook om zijn vrouw toe te vertrouwen aan het Molse home,  waar hij met zekerheid wist dat ze de nodige zorgen zouden verlenen. Ondanks de bijkomende problemen van onder meer corona-besmettingen bleef Jef haar geregeld bezoeken en we zagen het echtpaar dikwijls wandelen in de omgeving van het centrum. Jammer genoeg ging haar gezondheid steeds maar achteruit tot zij uiteindelijk Jef, haar kinderen en kleinkinderen voorgoed moest achterlaten.

Onze vereniging houdt er aan om de getroffen familie de betuiging van innig medeleven over te brengen. In de eerste plaats aan Jef zelf en verder aan Danny en Christoph.

Het is geweten dat Jef groen-witte supporter is met hart en ziel. In de mate van het mogelijke was hij steeds paraat tijdens de wedstrijden en niet alleen in de Bremstraat maar ook bij de verplaatsingen. Altijd opnieuw konden we hem terugvinden tussen familieleden en vrienden om de aanmoedigingen voor groen-wit volop te uiten. Als we het allemaal goed hebben onthouden was Jef eertijds ook op het terrein terug te vinden (bijvoorbeeld bij het vergane “Alma”) maar zodra de shoes werden opgeborgen vond hij de weg naar het groen-witte terrein en wij hopen hem ondanks de zware klap nog heel vaak terug te zien. Ook maakt hij veelal nog tijd om met zijn talrijke vrienden en familieleden in de omgeving wandelingen te maken en er zal bij die tochten beslist veel over groen-wit worden nagepraat.

Danny was ook altijd sportief en als we ons nog goed herinneren trachtte hij destijds twee heren te dienen en naast groen-wit trad hij ook aan bij Tempo boys, een vroegere glorie in Ginderbuiten.

Na zijn optredens op het terrein zelf, maakte hij zich nuttig als bestuurslid en is hij tot op datum van heden nog steeds afgevaardigde bij onze hoofdtenoren.

Christoph zagen we niet bezig op het veld maar dat belet hem niet om altijd vader Danny te vergezellen en zich op verscheidene vlakken nuttig te maken voor onze  groenhemden.

We kunnen dan ook niet anders dan met veel bewondering op te kijken naar de drie “” Swinnen-generaties “”, die een echt voorbeeldige groen-witte aanhang vertegenwoordigen.

Om onze eer te betuigen aan de familie, hebben we nog maar eens de foto-archieven in gedoken en twee veel zeggende beelden boven gehaald die we jaren geleden gemaakt hadden.

Groepsfoto : van links naar rechts : de broers Sus, Miel, Jan en Jef,

Andere foto : Danny en Christoph, keurig gekleed in HS outfit, poserend voor onze kantine